Να Εμπιστεύεσαι τη Διαδρομή

Jan 26

Υπάρχουν στιγμές που θέλουμε να ξέρουμε.
Πού πάμε.
Πότε θα αλλάξει κάτι.
Αν κάνουμε το σωστό.

Η αβεβαιότητα μάς κάνει ανυπόμονους.
Θέλουμε απαντήσεις τώρα.
Θέλουμε βεβαιότητα πριν προχωρήσουμε.

Κι όμως, η ζωή σπάνια λειτουργεί έτσι.

Δεν Χρειάζεται να Έχεις Όλο τον Χάρτη

Πολλές φορές, αρκεί να δεις το επόμενο βήμα.
Όχι ολόκληρη τη διαδρομή.

Η ανάγκη για έλεγχο συχνά δεν έρχεται από δύναμη,
αλλά από φόβο.
Φόβο μήπως χαθούμε.
Μήπως κάνουμε λάθος.

Αλλά το λάθος είναι κι αυτό μέρος της πορείας.
Όπως και η αργή πρόοδος.
Όπως και οι στάσεις.

Υπάρχουν αλλαγές που γίνονται σιωπηλά.
Χωρίς σημάδια.
Χωρίς επιβεβαίωση.

Αλλά μέσα σου, κάτι μετακινείται.
Κάτι ωριμάζει.
Κάτι προετοιμάζεται.

Δεν χρειάζεται να πιέζεις κάθε στιγμή να «αποδώσει».
Κάποια πράγματα χρειάζονται χρόνο για να πάρουν μορφή.

Δεν σημαίνει ότι δεν προσπαθείς.
Σημαίνει ότι προσπαθείς
χωρίς να πολεμάς το τώρα.

Σημαίνει να κάνεις αυτό που μπορείς,
και να αφήνεις χώρο για ό,τι δεν εξαρτάται από εσένα.

Εκεί γεννιέται μια άλλη ποιότητα ζωής.
Πιο ήρεμη.
Πιο αληθινή.

Δεν είσαι πίσω.
Δεν άργησες.
Δεν έχασες το τρένο.

Βρίσκεσαι ακριβώς στο σημείο που χρειάζεται
για να μάθεις αυτό που τώρα μαθαίνεις.

Και όσο περισσότερο εμπιστεύεσαι τη διαδρομή,
τόσο λιγότερο χρειάζεται να πιέζεις τον εαυτό σου να αποδείξει κάτι.

Η ζωή δεν ζητά βιασύνη.
Ζητά παρουσία.
Και λίγη εμπιστοσύνη ότι, ακόμα κι έτσι όπως είναι τα πράγματα τώρα,
κάτι μέσα σου προχωρά.