Να Μαθαίνεις να Ζητάς

Υπάρχει μια ιδέα που κουβαλάμε από νωρίς:
ότι πρέπει να τα καταφέρνουμε μόνοι μας.
Ότι το να ζητάς είναι αδυναμία.
Ότι αν χρειάζεσαι βοήθεια, κάτι δεν πάει καλά.

Κι έτσι, μαθαίνουμε να σφίγγουμε τα δόντια
και να προχωράμε.
Ακόμα κι όταν κουραζόμαστε.
Ακόμα κι όταν βαραίνουμε.

Το Να Ζητάς Δεν σε Μικραίνει

Σε φέρνει πιο κοντά.

Όταν ζητάς,
δεν δηλώνεις ανικανότητα.
Δηλώνεις επίγνωση.

Λες:
«Αυτό με ξεπερνά αυτή τη στιγμή.»
«Χρειάζομαι στήριξη.»

Και αυτή η ειλικρίνεια είναι δύναμη.

Δεν Χρειάζεται να Ξέρεις Πώς

Δεν χρειάζεται να έχεις τις σωστές λέξεις.
Ούτε να εξηγήσεις τα πάντα.

Αρκεί να πεις:
«Δυσκολεύομαι.»

Αυτό από μόνο του ανοίγει έναν χώρο
όπου κάτι μπορεί να αλλάξει.

Η Σχέση Είναι Αυτό που Μας Κρατά

Δεν μεγαλώνουμε μόνοι.
Δεν θεραπευόμαστε μόνοι.
Δεν αντέχουμε μόνοι.

Χρειαζόμαστε βλέμματα που μας βλέπουν.
Φωνές που μας ακούν.
Παρουσίες που δεν βιάζονται να φύγουν.

Και για να υπάρξουν όλα αυτά,
χρειάζεται πρώτα να ζητήσουμε.

Μια Υπενθύμιση

Δεν χρειάζεται να κουβαλάς τα πάντα μόνος.
Δεν χρειάζεται να αποδεικνύεις ότι αντέχεις.

Μπορείς να ακουμπήσεις.
Μπορείς να μοιραστείς.
Μπορείς να ζητήσεις.

Και ίσως τότε ανακαλύψεις
ότι η δύναμη που έψαχνες
δεν ήταν στο να κρατάς μόνος,
αλλά στο να επιτρέπεις στον εαυτό σου να στηρίζεται.